STEVE WARINER
Geboren: 25 december 1954

Als kind fabriceerde Steve zijn eigen basgitaar, die hij op zijn slaapkamer speelde. Op 9 jarige leeftijd begon hij met gitaar spelen en op zijn tiende speelde hij basgitaar tijdens zijn eerste optreden. Dat was in de country band van zijn vader. Op 17 jarige leeftijd speelde hij tijdens de vakantie in de Nashville Country Club in Indianapolis. In 1972 kreeg hij een telefoontje van een vriend dat Dottie West naar de club zou komen. Toen Steve op het podium stond, kwam Dottie er bij en zij ondersteunde hem met achtergrond harmonies. Zij offreerde hem een baan als bassist en zanger in haar band. Hij bleef drie jaar waarna hij vertrok om in Bob Luman’s band te gaan spelen. In 1976 nam Luman twee songs op van Steve ‘Labor Of Love’ en ‘Blond Haired Woman’. Het jaar daarop nam Luman nog eens twee songs van Steve Wariner op. Dit waren ‘He’ll Be The One’ en ‘Give Someone You Love A Little Of Love This Year’. Luman was van grote invloed op Steve’s carrière en zijn dood in 1978 greep Steve zeer aan. Toen hij aan het opnemen was met Luman hoorde Gitarist Paul Yandall een tape van Steve en stuurde daarvan een kopie op naar Chet Atkins, één van de bazen bij RCA. Atkins tekende Steve en startte met hem in 1976 als producer.

Zijn debuut ‘I’m Already Taken’ werd een bescheiden hit. Met ‘The Easy Part’s Over’ bereikte Steve voor het eerst de Top 50 in 1980. De productie was in handen bij de op dat moment zeer populaire Tom Collins. Nog in datzelfde jaar brak hij helemaal door met de single ‘Your Memory’. Deze song was afkomstig van zijn debuutalbum waarvoor de songs door hemzelf geschreven werden. In 1981 scoorde hij zijn eerste nummer 1 hit met ‘All Roads Lead To You’. Nog in datzelfde jaar nam Conway Twitty ‘I’m Already Taken’ op, waarmee hij ook als songwriter erkenning kreeg.
Het jaar daarop ging het duidelijk minder met Steve. Zijn songs bereikten amper de Top 30. Voor Steve redenen genoeg om van producer te veranderen. Tom Collins moest plaats maken voor Norro Wilson en Tony Brown. ‘Midnight Fire’was het eerste resultaat van die samenwerking. De titelsong van het album ‘Lonely Women Make Good Lovers’ bereikte de Top 5. Bob Luman nam deze song al eerder op en ook hij bereikte daar een Top 5 notering mee.

Eind 1984 nam hij afscheid van RCA en tekende voor MCA. Norro Wilson moest het veld ruimen als producer. Jimmy Bowen nam zijn plaats in en vanaf die tijd werd Steve steeds populairder met als belangrijkste resultaat een Top 3 hit met ‘What I Didn’t Do’. In 1985 bereikte hij met ‘Heart Trouble’ de Top 10, waarna hij met ‘Some Fools Never Learn’, ‘You Can Dream On Me’ en ‘Life’s Highway’ maar liefst drie nummer 1 hits scoorde. Eigen werk werd in die periode steeds belangrijker voor Steve. Na met ‘Starting Over’ de Top 5 gehaald te hebben, scoorde hij opnieuw een nummer 1 hit met ‘Small Town Girl’. In 1987 haalde hij wederom de 1e plaats met ‘The Weekend’.

Ondanks het feit dat hij bleef scoren tekende hij in 1991 toch voor een andere platenmaatschappij Arista, waar hij in de productionele handen kwam van Scott Hendricks en Tim DuBois. Het debuut ‘I Am Ready’ voor dat label was groots. Alles was tot in de puntjes verzorgd en toch bereikte het album niet wat er van verwacht werd. Sommige van zijn songs bereikten nog wel de Top 20 maar gezien de klasse van de songs een teleurstellend resultaat. Uiteindelijk werd het album toch nog goud.
Het bleef enkele jaren sukkelen voor Steve tot hij in 1997 ‘What If I Said’ samen met Anita Cochran opnam. Het nummer stootte door naar de 1e positie en Steve Wariner was terug aan de top. Voor deze song kregen Steve en Anita zelfs een Award uitgereikt.
Inmiddels had hij de deuren bij Arista ook achter zich dicht geslagen en lag zich meer en meer toe op het schrijven van songs. Zo scoorde Garth Brooks een grote hit met het nummer ‘Longneck Bottle’ van Steve. Uiteindelijk tekende hij toch weer een contract, nu bij Capitol records. Met ‘Holes In The Floor Of Heaven’ bereikte hij de Top 3 en het liedje werd gekozen tot Song en Single van het Jaar.

TOP TIEN NOTERINGEN

1980 Your Memory Nr. 7
1981 By Now Nr. 6
1981 All Roads Lead To You Nr. 1 (1 week)
1983 Midnight Fire Nr. 5
1984 Lonely Women Make Good Lovers Nr. 4
1985 What I Didn’t No Nr. 3
1985 Heart Trouble Nr. 8
1985 Some Fools Never Learn Nr. 1 (1 week)
1985 You Can Dream Of Me Nr. 1 (1 week)
1986 Life’s Highway Nr. 1 (1 week)
1986 Starting Over Again Nr. 4
1987 Small Town Girl Nr. 1 (1 week)
1987 The Weekend Nr. 1 (1 week)
1987 The Hand That Rocks The Cradle Nr. 6 met Glen Campbell
1987 Lynda Nr. 1 (1 week)
1988 Baby I’m Yours Nr. 2
1988 I Should Be With You Nr. 2
1988 Hold On (A Little Longer) Nr. 6
1989 Where Did I Go Wrong Nr. 1 (1 week)
1989 I Got Dreams Nr. 1 (1 week)
1989 When I Could Come Home To You Nr. 5
1990 The Domino Theory Nr. 7
1990 Precious Thing Nr. 8
1991 Leave Him Out Of This Nr. 6
1992 The Tips Of My Fingers Nr. 3
1992 A Woman Loves Nr. 9
1993 If I Didn’t Love You Nr. 8
1998 What If I Said Nr. 1 met Anita Cochran
1998 Holes In The Floor Of Heaven Nr. 3